دسترسی به درمان های باروری

درمان ناباروری : ناباروری یا عدم توانایی در آبستن شدن طی 6 تا 12 ماه مقاربت منظم، شرایطی است که بسیاری افراد و بیش از 10٪ جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد.

با این حال، این علم در 40 سال گذشته (2019) به طرز چشمگیری پیشرفت کرده است، و اکنون، به لطف فناوری های پیشرفته تولید مثل ART ، از سال 1978 بیش از 8 میلیون نوزاد از لقاح آزمایشگاهی (IVF) در سراسر جهان به دنیا آمده اند.

مقدمه ای بر ناباروری

ناباروری زمانی اتفاق می افتد که زن پس از داشتن رابطه جنسی منظم و بدون محافظت نتواند باردار شود. ممکن است همسرنتواند در بارداری مشارکت کند یا اگر یک زن نتواند بارداری را کاملا انجام دهد.

ناباروری غالباً اینگونه تعریف می شود که بعد از 12 ماه رابطه جنسی منظم و بدون استفاده از پیشگیری از بارداری ، باردار نشود. منی مایع شیری است که آلت تناسلی مرد هنگام ارگاسم آزاد می کند.

منی از مایع و اسپرم تشکیل شده است. این مایعات از غده پروستات ، وزیکول منی و سایر غدد جنسی تولید می شود. اسپرم در بیضه ها تولید می شود. مایع منی به حمل اسپرم به سمت تخمک کمک می کند.

بازار درمان ناباروری تا سال 2026

تحقیقات Bridge Market Research اوت 2020

Bridge Market Research  اخیراً گزارش تحقیقات جهانی با عنوان بازار درمان ناباروری را منتشر کرده است.

این مطالعه مروری بر آمارهای موجود و پیش بینی های آینده بازار جهانی درمان ناباروری را ارائه می دهد.

پیش بینی می شود بازار جهانی درمان ناباروری تا سال 2026 به تدریج به ارزش تخمینی 2.90 میلیارد دلار برسد.

 

درمان ناباروری 1

 

مشکلات زیر می تواند علت ناباروری باشد:

  • تعداد کم اسپرم: مرد تعداد کمی اسپرم را انزال می کند. تولید اسپرم زیر 15 میلیون کم در نظر گرفته می شود. حدود یک سوم زوج ها به دلیل کم بودن تعداد اسپرم در بارداری مشکل دارند.
  • تحرک کم اسپرم: اسپرم نمی تواند “به اندازه کافی شنا” کند تا به تخمک برسد.
  • اسپرم غیرطبیعی: اسپرم ها ممکن است شکلی غیرمعمول داشته باشند و حرکت و باروری تخمک را دشوارتر کنند. اگر اسپرم شکل درستی نداشته باشد یا نتواند به سرعت و به طور دقیق به سمت تخمک حرکت کند ، ممکن است تصور دشوار باشد. تصور می شود که حداکثر 2 درصد از مردان اسپرم کمتر از حد مطلوب دارند. نطفه غیرطبیعی ممکن است نتواند اسپرم را به طور موثری حمل کند و می تواند ناشی از یک بیماری پزشکی- عفونت بیضه، سرطان یا جراحی- باشد، بیضه های بیش از حد گرم: علل آن شامل بیضه نزول نکرده ، واریکوسل یا واریس در کیسه بیضه ، استفاده از سونا یا وان آب گرم ، پوشیدن لباس تنگ و کار در محیط های گرم است. اختلالات انزال: در صورت مسدود شدن مجاری انزال ، ممکن است اسپرم در مثانه تخلیه شود.
  • عدم تعادل هورمونی: به عنوان مثال هیپوگنادیسم- کم کاری غدد جنسی- می تواند منجر به کمبود تستوسترون شود.

دلایل دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  1. عوامل ژنتیکی: یک مرد باید دارای کروموزوم X و Y باشد. اگر دارای دو کروموزوم X و یک کروموزوم Y باشد ، مانند سندرم کلاینفلتر ، بیضه ها به طور غیر طبیعی رشد می کنند، تستوسترون کم و تعداد اسپرم کم یا اسپرم وجود ندارد.
  2. اوریون: اگر بعد از بلوغ رخ دهد ، التهاب بیضه ها ممکن است بر تولید اسپرم تأثیر بگذارد.
  3. هیپوسپادیاس: دهانه مجرای ادرار به جای نوک آن در زیر آلت تناسلی مرد است. این ناهنجاری معمولاً در دوران نوزادی با جراحی اصلاح می شود. اگر اصلاح انجام نشود ، ممکن است رسیدن اسپرم به دهانه رحم زن دشوارتر باشد. هیپوسپادیاس از هر 500 پسر تازه متولد شده یک نفر را درگیر می کند.
  4. فیبروز کیستیک: بیماری مزمن است که منجر به ایجاد مخاط چسبنده می شود. این مخاط به طور عمده ریه ها را تحت تأثیر قرار می دهد ، اما ممکن است مردان انسداد عروق داشته باشند. وازدفرانس اسپرم را از اپیدیدیم به مجرای انزال و مجرای ادرار منتقل می کند.
  5. پرتودرمانی: این می تواند تولید اسپرم را مختل کند. شدت آن معمولاً به هدف قرار گرفتن تابش در نزدیکی بیضه بستگی دارد.
  6. برخی بیماری ها: شرایطی که گاهی اوقات با کاهش باروری در مردان ارتباط دارد ، کم خونی ، سندرم کوشینگ ، دیابت و بیماری تیروئید است.

علائم ناباروری

علامت اصلی ناباروری باردار نشدن است. ممکن است علائم واضح دیگری وجود نداشته باشد. گاهی اوقات، زن نابارور ممکن است قاعدگی نامنظم داشته باشد یا بدون قاعدگی باشد. در برخی موارد ، ممکن است مردانی که نابارور هستند برخی از علائم هورمونی مانند تغییر در رشد مو یا عملکرد جنسی را داشته باشند. بیشتر زوجین در نهایت، با درمان یا بدون درمان باردار می شوند.

تشخیص نازایی

تشخیص ناباروری به این معنی است که نتوانسته اید بعد از یک سال تلاش باردار شوید. اگر یک زن بالای 35 سال هستید ، به این معنی است که پس از 6 ماه تلاش نتوانسته اید باردار شوید.

زنانی که قادر به باردار شدن هستند اما حاملگی ادامه نمی یابد نیز ممکن است مبتلا به ناباروری تشخیص داده شوند.

زنی که هرگز نتوانسته باردار شود ناباروری اولیه تشخیص داده می شود. زنی که در گذشته حداقل یک بارداری موفق داشته باشد ، ناباروری ثانویه تشخیص داده می شود. ناباروری فقط مشکل زنان نیست. مردان نیز می توانند نابارور باشند. در حقیقت ، زنان و مردان به طور مساوی دچار مشکلات باروری می شوند. به طور کلی ، ناباروری در مردان مربوط به موارد زیر است:

  • تولید موثر اسپرم
  • تعداد اسپرم ها
  • شکل اسپرم

حرکت اسپرم ، که شامل حرکت تکان دهنده اسپرم و انتقال اسپرم از طریق لوله های سیستم تولید مثل مردان است.

انواع مختلفی از عوامل خطر، شرایط پزشکی و داروها وجود دارد که می تواند بر باروری نیز تأثیر بگذارد.

قبل از آزمایش ناباروری ، پزشک عادات جنسی را بررسی می کند و ممکن است توصیه هایی برای بهبود احتمال بارداری ارائه دهد. در برخی همسران نابارور، علت خاصی یافت نمی شود (ناباروری بدون دلیل).

آزمایشات ناباروری در مردان

باروری مردان مستلزم تولید اسپرم سالم به اندازه کافی دربیضه است و اسپرم به طور موثر در واژن تخلیه می شود و وارد تخمک می شود. آزمایش های مربوط به ناباروری مردان برای تعیین نقص در هر یک از این فرآیند ها انجام می شود.

ممکن است یک معاینه عمومی بدنی، از جمله معاینه دستگاه تناسلی انجام شود. آزمایش های خاص باروری می تواند شامل موارد زیر باشد:

  1. آنالیز مایع منی: پزشک ممکن است یک یا چند نمونه منی از بیمار داشته باشد. مایع منی به طور کلی از طریق خودارضایی یا قطع رابطه و تخلیه مایع منی در یک ظرف تمیز بدست می آید. آزمایشگاه طبی نمونه منی را آنالیز می کند. در بعضی موارد ، ممکن است ادرار از نظر وجود اسپرم آزمایش شود.
  2. آزمایش خون برای تعیین سطح تستوسترون و سایر هورمون های مردانه انجام میشود.
  3. آزمایش ژنتیک ممکن است برای تعیین نقص ژنتیکی ناباروری انجام شود.
  4. نمونه برداری از بیضه: ممکن است نمونه برداری از بیضه برای شناسایی ناهنجاری یا بازیابی اسپرم برای روش های کمک باروری مانند IVF انجام شود.
  5. تصویربرداری در موقعیت های خاص: ممکن است مطالعات تصویربرداری مانند ام آر آی مغز، سونوگرافی ترانس رکتال یا اسکروتوم یا آزمایش وازدفرنس (وازوگرافی) انجام شود.
  6. سایر تست های تخصصی: در موارد نادر، آزمایش های دیگری برای ارزیابی کیفیت اسپرم ممکن است انجام شود ، مانند ارزیابی نمونه منی برای ناهنجاری های DNA.

آزمایشات ناباروری در زنان

ممکن است یک معاینه عمومی بدنی توسط متخصص زنان و زایمان داشته باشید. آزمایش های خاص باروری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  1. آزمایش تخمک گذاری: آزمایش خون برای تعیین میزان تخمک گذاری ، سطح هورمون ها را اندازه گیری می کند.
  2. هیستروسالپنگوگرافی: وضعیت رحم و لوله های رحمی را ارزیابی می کند و به دنبال انسداد یا سایر مشکلات است. کنتراست اشعه ایکس به رحم تزریق و عکسبرداری انجام می شود تا مشخص شود حفره طبیعی است و آیا مایع از لوله های رحمی بیرون می ریزد.
  3. آزمایش ذخیره تخمدان. این آزمایش به تعیین مقدار تخمک های موجود برای تخمک گذاری کمک می کند. این روش اغلب با آزمایش هورمون در اوایل چرخه قاعدگی آغاز می شود.
  4. آزمایش هورمون های دیگر: سایر تست های هورمونی میزان هورمون های تخمک گذاری و همچنین هورمون های هیپوفیز کنترل کننده فرایندهای تولید مثل را مشخص می کنند.
  5. آزمایشات تصویربرداری: سونوگرافی لگن به دنبال بیماری رحم یا تخمدان است. گاهی اوقات از سونوهیستروگرام ، که سونوگرام تزریق سالین نیز نامیده می شود ، برای مشاهده جزئیات داخل رحم استفاده می شود که در سونوگرافی منظم دیده نمی شود.
  6. بسته به شرایط بیمار، آزمایش بندرت شامل موارد زیر می باشد:
  7. هیستروسکوپی بسته به علائم بیمار: پزشک ممکن است برای بررسی بیماری رحم درخواست هیستروسکوپی کند. دراین روش ، پزشک یک وسیله نازک و سبک را از طریق دهانه رحم وارد رحم می کند تا هر گونه اختلال احتمالی را مشاهده کند.
  8. لاپاراسکوپی: این جراحی کم تهاجمی شامل ایجاد یک برش کوچک در زیر ناف و قرار دادن یک دستگاه دید نازک برای بررسی لوله های رحمی ، تخمدان ها و رحم بیمار است. با لاپاراسکوپی ممکن است آندومتریوز، اسکار، انسداد یا بی نظمی لوله های رحمی و مشکلات تخمدان ها و رحم مشخص شود.

سن چگونه روی قدرت باروری تأثیر می گذارد؟

  • برای زوج های سالم در دهه 20 یا اوایل 30 سالگی، احتمال بارداری زن در هر چرخه قاعدگی حدود 25 تا 30 درصد است.
  • این درصد در اوایل دهه 30 سالگی زن شروع به کاهش می کند.
  • در سن 40 سالگی، شانس حاملگی برای یک خانم کمتر از 10 درصد در هر چرخه قاعدگی است.
  • باروری مردان نیز با افزایش سن کاهش می یابد، اما میزان آن به اندازه زنان قابل پیش بینی نیست.

 

 

درمان ناباروری

 

راه های درمان ناباروری

برای درمان ناباروری به عنوان یک قاعده کلی – اگرچه استثنائات زیادی نیز وجود دارد – پزشکان و متخصصین ناباروری معمولا تمایل دارند که با درمان های سبک تر شروع کنند و فقط در صورت لزوم، به مراحل پیچیده تر روی آورند.

در طول درمان، جوانب مثبت و منفی هر روش بررسی می شود و گزینه هایی که به بهترین وجه با نیازهای پزشکی، مسائل عاطفی و وضعیت مالی شما مطابقت داشته باشند ارائه می شوند.

برخی از درمان های نازایی این موارد هستند:

  • داروهای باروری با مقاربت (برخی از مشکلات ناباروری با دارو برطرف می شود)
  • IUI طبیعی
  • داروهای باروری همراه با IUI
  • عمل جراحی
  • IVF
  • تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI)
  • تشخیص ژنتیکی قبل از پیوند (PGD)
  • غربالگری ژنتیکی قبل از پیوند (PGS)
  • تجزیه و تحلیل قدرت پذیرش آندومتر (ERA)

راه های دیگر درمان نازایی یا ناباروری

گزینه های دیگری نیز برای درمان نازایی وجود دارد:

  • اهدای تخمک – برای کسانی که به منظور ایجاد جنین و یا دستیابی به بارداری نیاز به اهدا تخمک از یک بیمار بارور دارند توصیه می شود.
  • اهدای جنین – برای کسانی که قادر به کودکی با اسپرم و تخمک خود نیستند توصیه می شود.
  • حاملگی Gestational یا حاملگی جانشینی (Surrogacy) – برای کسانی که رحم آنها قابلیت نگه داری جنین را ندارد و مشکلات رحمی داند، و ممکن است این مشکل باعث زایمان زودرس یا عدم موفقیت در زایمان شود، مناسب است.
  • فرزندخواندگی – برای کسانی است که قادر به داشتن فرزند خود نیستند و یا نمی توانند فرزندی از خود داشته باشند.
  • اهداکننده اسپرم- برای کسانی که به منظور ایجاد جنین و یا دستیابی به بارداری نیاز به اهدای اسپرم از بیمار بارور دارند توصیه می شود.

راه های طبیعی برای تقویت باروری

  1. غذاهای سرشار از آنتی اکسیدان بخورید و از چربی های ترانس خودداری کنید.
  2. صبحانه کامل بخورید، فیبر بیشتری بخورید و لبنیات پرچرب را انتخاب کنید.
  3. پروتئین، مولتی ویتامین مصرف کنید، سطح آهن بدنتان را بررسی کنید، و کافئین را قطع کنید
  4. مکمل های طبیعی مصرف کنید، استراحت کافی داشته باشید، فعال باشید و وزنتان را ایده آل نگه دارید.

چه چیزهای دیگری باید در مورد درمان ناباروری بدانیم؟

  • درمان ناباروری به زمان نیاز دارد و هزینه بالایی نیز دارد.
  • تعهد هر دو شریک (زن و شوهر) را نیاز دارد .
  • برخی از درمانها گران هستند و ممکن است تحت پوشش بیمه نباشند.