توضیحاتی درباره افسردگی

افسردگی یا اختلال افسردگی عمده بیماری پزشکی جدی و رایج است که اثرات منفی بر احساس، حالت، تفکر و عملکرد بیمار دارد. نارسایی حالت است که موجب احساس پایدار غم و عدم علاقه به فعالیت هایی می شود که زمانی بیمار از آن لذت می برد. خوشبختانه این بیماری قابل درمان است. افسردگي می تواند به مشکلات متعدد فیزیکی و عاطفی شود و توانایی انجام وظایف فرد در محل کار و منزل را کاهش دهد.

علائم افسردگی می تواند از ملایم به شدید متغیر باشد و شامل این حالات شود:

  • احساس غم یا افسردگي ، اشک ریختن، پوچی یا ناامیدی
  • طغیان های عصبانیت، تحریک پذیری یا ناامیدی حتی در مسائل کوچک
  • تغییر در اشتها-کاهش یا افزایش وزن بی ارتباط با رژیم غذایی
  • اختلال در خواب شامل بی خوابی یا زیاد خوابیدن
  • بی انرژی بودن یا خستگی زیاد
  • افزایش فعالیت فیزیکی بی هدف (برای مثال: ناتوانی در ساکت نشستن، قدم زدن یا دست زدن) یا حرکت کند یا صحبت کردن کند (این فعالیت ها باید به حدی شدید باشد که دیگران متوجه آن شوند)
  • احساس گناه یا بی ارزش بودن
  • مشکل فکر کردن، تمرکز و دقت یا تصمیم گیری
  • فکر به مرگ یا خودکشی

 

افسردگی

 

علائم باید حداقل دو هفته طول بکشد و باید تغییری در عملکرد قبلی برای تشخیص افسردگي را نشان دهد. وضعیت پزشکی (مانند نارسایی تیروئید، تومور مغزی یا کمبود ویتامین) می تواند علائم تقلیدی افسردگي باشد بنابرانی مهم است که علتهای عمومی پزشکی را حذف کرد.

افسردگی به نسبت یک به 15 در سال بر افراد بزرگسال تاثیر می گذارد و یک نفر از شش نفر افسردگي را درمقطعی از مان تجربه می کند. این بیماری می تواند در هرزمانی اتفاق بیفتد اما بطور میانگین، اولین بار در اواخر سنین نوجوانی تا اواخر بیست سالگی رخ می دهد.

زنان نسبت به مردان بیشتر افسردگی را تجربه می کنند. بعضی مطالعات نشان می دهد که یک سوم زنان حالت افسردگي ماژور یا عمده را در زندگی خود تجربه می کنند. موروثی بودن این بیماری به میزان زیادی (تقریبا 40%) وجود دارد وقتی خویشاوندان درجه یک(پدرومادر/کودکان یا خواهر برادر) مبتلا به افسردگی هستند.

افسردگی از غمگین بودن تا اندوه یا سوگواری متفاوت است:

مرگ یک عزیر، ازدست دادن شغل یا پایان رابطه تجارب سختی است که یک فرد تحمل می کند. احساسات غم یا اندوه در پاسخ به این شرایط و موقعیت طبیعی است. کسانی که فقدان را تجربه می کنند اغلب ممکن است خود را افسرده توصیف کنند.

اما غمگین بودن به معنای افسردگی نیست. عزاداری در هرفرد طبیعی و مختص به او است. همان مشخصه های افسردگی را دارد. اما اندوه و افسردگی می تواند مستلزم غم شدید و کناره گیری از فعالیت های معمول باشد.

در اندوه، احساس دردناک اغلب آمیخته با خاطرات مثبت فرد درگذشته دیده میشود. در افسردگی ماژور، حالت و یا علاقه (لذت) بعد از دوهفته کاهش می یابد.

در اندوه، عزت نفس معمولا باقی می ماند. در افسردگی ماژور، احساس بی ارزش بودن و تنفر ازخود مرسوم است

در اندوه، فکر به مرگ می تواند سطحی باشد زمانی که به پیوستن به عزیز از دست رفته خیال پردازی میشود. در افسردگي ماژور، افکار بر پایان زندگی خود فرد به دلیل احساس بی ارزش بودن یا عدم لیاقت به ادامه زندگی یا عدم توانایی سازگاری با درد افسردگی تمرکز دارد.

اندون و افسردگي می تواند در بعضی افراد همزمان با مرگ یک عزیر، ازدست دادن شغل یا قربانی یک خشونت فیزیکی وجود داشته باشد یا یک نارسایی عمده می تواند منجر به افسردگي شود. زمانی که اندوه و افسردگی همزمان اتفاق می افتد، اندوه شدیدتر است و بیشتر از اندوه بدون افسردگی طول می کشد.

تمایز بین اندوه و افسردگی مهم است و می تواند به مردم برای کمک شدن، حمایت شدن یا درمان مورد نیاز خود کمک کند.

 

افسردگی

 

فاکتورهای ابتلا به افسردگی :

افسردگی می تواند برفردی تاثیر بگذارد- حتی کسی که به نظر می رسد در شرایط نسبتا ایده آل زندگی می کند. چندین فاکتور می تواند در افسردگي ایفای نقش کند:

  1. بیوشیمی یا زیست شیمی: تفاوت مواد شیمیایی خاصی در مغز می تواند به علائم افسردگی کمک کند.
  2. ژنتیک: افسردگی می تواند در خانواده منتقل شود، برای مثال، اگر یکی از دوقلوهای همسان افسردگی دارد، دیگری 70% احتمال ابتلا به این بیماری را زمانی در زندگی خواهد داشت.
  3. شخصیت: افراد با عزت نفس پایین که به راحتی تحت تاثیر استرس قرارمی گیرند یا کسانی که بطورکلی بدبین هستند ظاهرا افسردگی را بیشتر تجربه می کنند

چگونه افسردگي درمان می شود؟

افسردگی قابل درمان ترین بیماری در بین اختلالات روانی است. 80 تا 90 درصد بیماران مبتلا به افسردگي در نهایت به درمان پاسخ می دهند. قبل از تشخیص یا درمان، یک متخصص بهداشت باید ارززیابی تشخیصی شامل مصاحبه و معاینه فیزیکی را انجام دهد.

در بعضی موارد، آزمایش خون می­تواند تجویز شود تا مطمئن شد افسردگي به دلیل شرایط فیزیکی مانند نارسایی تیروئید یا کمبود ویتامین (معکوس­ کردن علت پزشکی علائم شبیه افسردگی­ را افزایش­ می­دهد).

ارزیابی علائم خاص را شناسایی می کند و سابقه پزشکی و خانوادگی همچنین فاکتورهای محیطی و فرهنگی را با هدف رسیدن به تشخیص و برنامه ریزی دوره درمان را توضیح می دهد.

تجویز دارو: شیمی مغز ممکن است به افسردگي فرد منجر شود و ممکن است  در درمان موثر باشد. به همین دلیل، داروی ضد افسردگي ممکن است برای کمک به تنظیم شیمی مغز تجویز شود. این داروهای آرام بخش یا تسکین دهنده نیستند و موجب عادت نمی شوند. بطور کلی داروی ضد افسردگی تاثیر محرک بر افراد با تجربه افسردگي ندارند.

 

افسردگی

 

داروهای ضد افسردگي ممکن است در هفته اول یا دوم بهبودی را نشان دهند اما نتیجه کامل آن دو تا سه ماه دیده می شود. اگر بیمار احساس کند بعد از چند هفته بهبودی کمی داشته است یا هیچ بهبودی حاصل نشده است، روانپزشک می تواند دوز دارو را تغییر دهد یا اضافه کند یا داروی دیگری را جایگزین کند.

روانپزشکی یا صحبت درمانی گاهی اوقات به تنهایی برای درمان افسردگی ملایم استفاده می شود، برای افسردگي متوسط تا شدید، روانپزشکی اغلب همراه با داروهای ضد افسردگي استفاده می شود. رفتار درمانی شناحتی در درمان این بیمرای موثرتعریف شده است.

الکترو شوک درمانی درمان پزشکی است که در بیمارانی بکار می رود که افسردگی ماژور دارند و به درمانهای دیگر پاسخ نداده اند.